เพราะถึงจะหลั่งข้างนอกก็ท้องได้นะจะบอกให้ เพราะขณะสอดใส่จะมีน้ำคัดหลั่งจำนวนหนึ่งนำออกมาก่อน ในนั้นจะมีอสุจิปะปนอยู่ด้วย

ถ้าเจ้าตัวอสุจิเพียงหนึ่งตัวสามารถว่ายไปผสมกับไข่ของผู้หญิงได้ คราวนี้ล่ะท้องแน่ และจะว่าไปแล้วการท้องนี้เกิดขึ้นได้ก่อนที่ผู้ชายจะหลั่งน้ำอสุจิภายนอก เสียด้วยซ้ำ และความจริงอีกอย่างที่ควรรู้ไว้ก็คือ ช่วง ระหว่างกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม โอกาสที่หนุ่มๆ จะควบคุมอารมณ์เมื่อกำลังจะถึงจุดสุดยอด เพื่อถอนอวัยวะเพศออกมาหลั่งนอกช่องคลอด ขอบอกว่ายากส์ ไปๆ มาๆ ที่ตั้งใจว่าจะหลั่งข้างนอกก็เลยกลายเป็นหลั่งข้างในไปเสียนี่

แต่ถึงอย่างไรการหลั่งภายนอกอาจป้องกันการตั้งท้องได้

แต่ก็ไม่ใช่วิธีที่ปลอดภัยอีกนั่นล่ะ เพราะอาจทำให้ติดโรคจากการมีเพศสัมพันธ์ได้อยู่ดี เนื่องจากในน้ำหล่อลื่น

ซึ่งสัมผัสระหว่างการสอดใส่อวัยวะเพศ อาจมีเชื้อกามโรคหรือเชื้อเอดส์ปะปนอยู่

แม้การวิจัยครั้งนี้จะไม่ได้อธิบายลงลึกไปถึงกลไกที่ทำให้คนที่รับประทาน เนื้อแดงหรือเนื้อแปรรูปมีความเสี่ยงในการเสียชีวิตเร็วกว่าปกติ แต่ก็ได้ตอกย้ำถึงคำแนะนำโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพที่มีการกล่าวถึงมายาว นานว่าควรรับประทานเนื้อให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

ส่วนคำนิยามของเนื้อแปรรูปที่การวิจัยนี้พบว่าทำให้คนกินเสี่ยงตายเร็วขึ้น ด้วย ได้แก่ ไส้กรอกทุกชนิดเนื้อแผ่นสไลด์ชนิดแช่เย็น เบคอน ซึ่งการวิจัยนี้พบว่าในกลุ่มประชากรตัวอย่างหญิง คนที่รับประทานเนื้อแปรรูปมากที่สุดมีความเสี่ยงในการเสียชีวิตเร็วกว่าปกติ ด้วยสาเหตุโดยรวมเมื่อเทียบกับคนกลุ่มที่รับประทานน้อยที่สุดอยู่ที่ 11% และหากจะจำแนกตามสาเหตุการตายจะพบว่าผู้หญิงกลุ่มทานเนื้อแปรรูปเยอะเสี่ยง ตายด้วยโรคมะเร็งเพิ่มขึ้น 11% และด้วยโรคหัวใจ 38% ส่วนในกลุ่ม ประชากรผู้ชายนั้นพบว่ากลุ่มทานเนื้อแปรรูปมากเสี่ยงตายด้วยสาเหตุทั่วไปสูง กว่าปกติที่ 16% และความเสี่ยงในการตายจากโรคมะเร็ง 12% ขณะที่ความเสี่ยงในการตายเร็วด้วยโรคหัวใจอยู่ที่ 9%

ทั้งนี้และทั้งนั้น ผู้เชี่ยวชาญด้านโภชนาการหลายรายย้ำทิ้งท้ายว่าผลการวิจัยนี้ไม่ได้หมายความ ว่าคนเราต้องตัดเนื้อแดงออกจากเมนูอาหารของตัวเองไปเลยโดยสิ้นเชิงแต่ควรจะ เลี่ยงการรับประทานเนื้อให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จะดีกว่า

ภายในงานได้มีผลวิจัยของสวนดุสิตโพลมาฝาก พบว่า

ผู้หญิง จำนวนร้อยละ 95 ต้องประสบกับภาวะทางอารมณ์ทั้งอารมณ์ แปรปรวน หงุดหงิด เครียด ซึมเศร้า ที่มาพร้อมกับอาการทางร่างกายไม่ว่าจะเป็นตึงคัดเต้านม ปวดศีรษะ ท้องอืด อยากอาหารมากกว่าปกติทุกเดือน ซึ่งเรียกว่า “กลุ่มอาการก่อนมีประจำเดือน” หรือ PMS (Premenstrual Syndrome) บางคนอาจมีอาการเล็กน้อยพอรำคาญแต่ยังสามารถดำเนินชีวิตปกติได้ แต่บางคนอาจต้องทนทุกข์ทรมาน ไม่สามารถใช้ชีวิตตามปกติได้ จนถึงขั้นต้องพึ่งหมอ ซึ่งอาการก่อนมีประจำเดือนขั้นรุนแรงนี้เรียกว่า PMDD หรือ Premenstrual Dysphoric Disorder

ศาสตราจารย์ นายแพทย์สุรศักดิ์ ฐานีพานิชสกุล คณบดีวิทยาลัยวิทยา ศาสตร์สาธารณสุข จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บอกว่า

อาการเหล่านี้สามารถสังเกตได้ ซึ่งในคู่มือ “อารมณ์ดี 24/4″ ซึ่ง 24 คืออาการหลักที่มักจะเกิดขึ้น อย่าง คัดตึงเต้านม แขน ขา บวม ปวดศีรษะ ไมเกรน ท้องอืด น้ำหนักขึ้น อยากอาหารมากกว่าปกติ นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย เป็นตะคริว หงุดหงิด อารมณ์แปรปรวน ขาดสมาธิ เครียด วิตกกังวล นอกจากนี้ยังมี อาการอื่นๆ อ่อนเปลี้ย เหนื่อยง่าย ไม่มีแรง โกรธ ฉุนเฉียวง่าย ขาดความสนใจในกิจกรรมที่เคยทำเป็นประจำ ซึมเศร้าอย่างชัดเจน วิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด อารมณ์แปรปรวนอย่างเห็นได้ชัด เครียดอย่างรุนแรง ควบคุมอารมณ์ไม่ได้

ส่วนเลข 4 นั้น นายแพทย์สุรศักดิ์บอกว่า

อาการ 24 ขั้นต้นนั้น ต้องสังเกตเป็นเวลา 4 เดือน ด้วยการจดบันทึก หากอาการเกิดขึ้นช่วงก่อนมีประจำเดือนทุกเดือน อาจเป็น PMS หากอาการรุนแรงมากจนกระทบต่อการใช้ชีวิตอาจเป็น PMDD

” บุคคลที่มีอาการก่อนมีประจำเดือนจริงไม่ต้องตกใจ ให้ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ฝึกสมาธิให้จิตใจสงบ พักผ่อนให้เพียงพอ บริโภคอาหารให้ถูกหลักโภชนาการ เลี่ยงความเครียดในชีวิตประจำวัน แต่ผู้มีอาการก่อนมีประจำเดือนควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับการตรวจวินิจฉัยและ รักษาอย่างเหมาะสม”

ประจำเดือนเป็นเรื่องธรรมชาติ แต่ถ้าผิดปกติต้องพบแพทย์ทันที

กลุ่มอาการซึมเศร้ามีผลต่อภาวะอารมณ์ (เช่น ไม่สดชื่น หดหู่ เศร้าหมอง หงุดหงิด) และความคิด (เช่น มองตัวเองและผู้อื่นในทางลบ) รวมทั้งอาการต่าง ๆ ของร่างกาย (เช่น ไม่มีสมาธิ อ่อนเพลีย หมดอารมณ์ทางเพศ) และที่อันตรายมากที่สุดคือพฤติกรรมทำร้ายตนเอง

อาการของกลุ่มอาการซึมเศร้าอาจเกิดขึ้นโดยมีปัจจัยกระตุ้น เช่น ความเครียดหรือภาวะกดดันในชีวิต (เช่น ปัญหาหนี้สิน ความเจ็บป่วย ฯลฯ) หรือการสูญเสีย (เช่น สอบตก อกหัก การนอกใจในคู่สมรส ฯลฯ) แต่ก็พบได้มากที่ผู้ป่วยเกิดโรคซึมเศร้าได้เอง โดยไม่มีเรื่องกระทบจิตใจแต่อย่างใด

อาการและอาการแสดงของกลุ่มอาการซึมเศร้า (เป็นนานเกิน 2 สัปดาห์ขึ้นไป)

กลุ่ม อาการซึมเศร้ามิได้เป็นเพียงแค่อารมณ์เศร้าที่เกิดจาก “ปัญหาในการปรับตัว” ต่อความเครียดเท่านั้น (กรณีนี้ภาวะเศร้ามักค่อย ๆ ดีขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป) หากผู้ป่วยมีอาการดังกล่าวต่อเนื่องเกิน 2 สัปดาห์ มีปัญหาบกพร่องในการทำงาน รวมถึงความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง…ควรคิดถึง “โรคซึมเศร้า”

การรักษา

ปัจจุบัน การรักษาโรคซึมเศร้า ได้ผลดีมาก โดยการใช้ยาต้านอารมณ์เศร้า (Antidepressants) ซึ่งมีหลายชนิด ยาเหล่านี้จะไปช่วยสมดุลสารเคมีในสมองให้กลับมาสู่ในภาวะปกติ เราพบว่าผู้ป่วยแต่ละรายมักได้ผลยาแต่ละชนิดแตกต่างกัน ซึ่งแพทย์จะเริ่มต้นให้ยาในขนาดน้อย ๆ แล้วพิจารณาปรับเพิ่มขนาดยาจนถึงระดับที่ออกฤทธิ์ได้ผล ซึ่งมักใช้ระยะเวลาประมาณ 4-6 สัปดาห์ หากไม่ได้ผล แพทย์จะพิจารณาเปลี่ยนยา เพราะฉะนั้นผู้ป่วยควรรับการรักษาอย่างต่อเนื่อง

นอกจากการกินยาแล้ว จิตแพทย์จะให้การบำบัดด้วยการ “ปรับความคิด-เปลี่ยนพฤติกรรม” (Cognitive-Behavioral Therapy) เพื่อให้ผู้ป่วยมีมุมมองทางบวกต่อตนเองและโลกภายนอก เห็นทางออกของปัญหา และตระหนักถึงศักยภาพของตนเองในการเผชิญเรื่องท้าทายของชีวิต รวมทั้งการปรับเปลี่ยนรูปแบบในการดำเนินชีวิต (Life style) เพื่อสร้างความรื่นรมย์และความเบิกบานให้แก่ชีวิต

ในกรณีที่อารมณ์ เศร้าเป็นรุนแรงมาก (เช่น มีความเสี่ยงสูงที่จะทำร้ายตนเอง) หรือมีอาการโรคจิตร่วมด้วย (เช่น ระแวง หูแว่ว ประสาทหลอน) จิตแพทย์จะรับไว้รักษาตัวในโรงพยาบาล โดยมีญาติดูแลอย่างใกล้ชิดเพื่อป้องกันอันตรายที่อาจเกิดขึ้น

กรณี ที่กินยาจนอาการเศร้าดีขึ้นแล้ว ไม่ควรหยุดยาเองเพราะอาจทำให้อาการเศร้ากำเริบได้ แพทย์จะพิจารณาให้ผู้ป่วยกินยา (ในขนาดต่ำที่สุด) อย่างต่อเนื่องเป็นปีจนสามารถหยุดยาได้ในที่สุด

ความช่วยเหลือจากญาติ

รับฟัง เปิดโอกาสให้ผู้ป่วยระบายความทุกข์ใจ เข้าใจและยอมรับโดยไม่มีการตอกย้ำซ้ำเติม

ชักจูงให้ผู้ป่วยร่วมกิจกรรมที่สนุกสนานหรือท่องเที่ยวสถานที่ธรรมชาติ

ดูแลให้ผู้ป่วยกินยาตามเวลาอย่างสม่ำเสมอ

รายงานแพทย์ทันที หากพบว่าผู้ป่วยมีความคิดอยากทำร้ายตนเอง

ข้อมูลจาก นายแพทย์สุกมล วิภาวีพลกุล หัวหน้าหน่วยจิตเวช รพ. พญาไท 2